Gercek Ataturkcu’luk – Reşat DOGAN

1960 lardan 2000 li yillara kadar, 40 yillik surede, cok buyuk Ataturk culer geldi gecti. Nutuklar atildi, soylemler ortaya cikti, ve bu ulkeye “ekonomik anlamda” en buyuk zarari, hep Ataturkcu` yum diyenler verdi. Ataturkcu` yum diyen bir insanin, IMF politikalarini savunmasi mumkun olamaz. Bunu, ideolojik olarak soylemiyorum, cunku is ideolojiye geldigi zaman, is tikanmaktadir. Laiklik-Ataturkcu` luk; is bu kadar basit degil.

Cok acik bir sekilde ifade etmek gerekirse, bu iki kavram arasina sıkıştırılan Turkiye` yi, bu 40-50 senede soydular. Ataturkcu` yum diyenler, 1960 ihtilalinden sonra, Turkiye` yi, IMF ve Dunya Bankasi` nin beslemesi haline getirdiler. Rahmetli Menderes` in sucu neydi? Menderes` e ben de bayilmiyorum. Toplumumuzda maalesef balik hafizasi var, ve maalesef carpitiliyor. 1940-1945 sonrasi, Italya ve Fransa, 3 milyar dolardan fazla Marshall yardimi aldilar. Turkiye` ye 300 milyon planlandi, yalnizca 197 milyon dolar yardim yapildi. 300 milyon dolari dahi alamamis olan Menderes, Is Bankasi ni ve Petrol Ofisi ni Rus` lara satarim, ve Rus` larla yeni bir ekonomik acilim yaparim dedi, ve Menderes` in en buyuk hatasi ve sucu da buydu.

Bu dusuncesini yapamadi, ve kellesini aldilar, omru yetmedi. Ve dolayisi ile, 1960 ihtilali sonrasi, Turkiye yine o sistemin icerisine oturduldu. 1960-1980 arasi yine bir 20 yillik soygun duzeni var. 1980-1989 yillari arasi, 1.600 bin kisi fislendikten sonra, bu yillar arasinda, de-politize bir toplum yaratildi, ve tuketim toplumu olusturuldu, ve en yuce degerin PARA oldugu bir duzen olustu. “Benim memurum, isini bilir” cumlesi de, bunu acikca ifade eder.

En yuce degerin, para oldugu bir ulkede ise, manevi degerler, anlamsizlasir. 2001 yilinda Kemal Dervis` in kurdugu sistemin ise, 2007 yilina kadar devam ettigini gorduk. Asil buyuk degisim, 2007 yilindan sonra olmustur. 2007 yilina kadar, AKP hukumeti de, ayni politikalari, degistirmeden devam ettirmistir. 1960 darbesi – 1980 darbesi – 1994,1998 ve 2001 krizleri. Butun bunlari yanyana koydugumuzda, Turkiye` nin ekonomisinde siyasi maniplasyonlara tabi oldugunu goruruz. Ekonomik maniplasyonlarin yetmedigi yerlerde ise, askerin kiskirtilarak, siyasi darbe ile, yonetime el kondugunu goruyorsunuz. Turk halkinin 2 tane mengenesi var. Birincisi irtica, ikincisi boluculuk. Hickimse, bu sorunlarla ugrasmaktan, kafasini kaldirip soramadi; son 30 yilda, nereye gitti 2 trilyon usd + anapara? Nereye gitti 350 milyar usd verilen silah parasi? Nereye gitti 40 milyar usd, bunun komisyonu? Nereye gitti ozel sektore verilen, sabitlenen Mark kredileri? Gercek Ataturkcu` ler, 2 trilyon usd faiz odemez, odetmez, Kemal Dervis in karsisinda selam durmaz, silah ihalelerini Israil` e vermez, 10 yilda demir aglarla orulen vatanimizi, 1 metre demir yolu yapmamazlik etmez. Gercek Ataturkcu, Dunya Bankasi` ni, Turkiye` den cikarandir, IMF den borclanmayi kesendir, TSK` nin silah ihtiyaclarinin alimini, Israil` den durdurup, Aselsan` da yazdirandir, otoyol yerine Demir Yolu yapandir.

Yalnizca, sabahtan aksama kadar mars soylemek ile, olmaz. 5.000 kisinin kazandigi, 72 milyon kisinin calistigi bir sekil olamaz, ki maalesef bu 1960-2000 yillari arasinda hep boyle olmus. Koylerde cocuklarin ayakkabilari yok, ama 40 yilda 2 trilyon dolar faiz oduyoruz. Rahmetli Bulent Ecevit, 1974 Kibris Baris harekatinin faturasini, 2001 krizinde cok uzucu bir sekilde odemistir. Emperyal guclerden izin almadan yapilmis olan harekatin sonucunu, maalesef sadece kendisi degil, hepimiz odemedik mi? Bu yillar boyunca, Turkiye, yuzunu doguya donemedi, dondurulmedi. 350 milyonluk Turk dunyasi, ve milyarlik bir islam dunyasina sirti cevrildi Turkiye nin. Ve kendi dinimizden sogutularak, irtica geliyor denilerek, Iran` a benzeyecegiz denilerek, bolunuyoruz denilerek, halkimizi korkutarak, kendi dinimizi konusmaya korkar hale geldik. Kendi Turk` lugumuz konusturulmayarak, milliyetimizi konusamaz hale geldik. Ve sonucunda, 350 milyon luk Turk dunyasindan da, milyarlik Arap dunyasindan da uzaklastik. Kendi Kurd` umden de, kendi asiri dincimden de, kendi Alevi insanimdan da, kendi ekstrem vatandasimdan da korkmuyorum, onlar benim vatandasim. Bunlari, ben icimde absorbe ederim, ve ortak bir paide bulurum.

Ben, IMF den korkuyorum, Dunya Bankasi` ndan korkuyorum, F16 savas ucaklarimin yazilimini yapan yabanci firmalardan korkuyorum. Casa ucagimiz, 33 subay ile dustukten sonra, aciklama yapma geregi duymayan uretici firmadan korkuyorum. Ellerinde Hazine bonolarini bulunduran Ingiliz ve Alman bankalarindan korkuyorum. Neden kendi vatandasimizdan korkalim? Sirf bu korkulari yayarak, Avrupa Birligi yalanini bizlere yutturdular. Gercek Ataturkcu isek, bunlari konusmamiz gerekiyor. Turkiye Cumhuriyeti, kendi vatandasindan da, dininden de korkmamalidir. Hepimiz bu vatanin evlatlariyiz, hepimiz Canakkale Destani` ni yazan sehitlerin, gazilerin cocuklariyiz. Bu vatan bizimdir, emperyal guclerin degil.

Resat DOGAN / Halep – Suriye

Yazar Hakkında: Reşat Doğan (1 Yazısı bulunuyor)

Diğer bütün yazıları, Reşat Doğan →