Fransa Parlamentosu, Ermeni soykırımının inkarını cezalandıran yasa tasarısını 127′ye karşı 86 oyla kabul etti. Buna karşılık yasa tasarısına karşı olanların elindeki kozlar henüz tükenmiş değil. En önemli beklenti, yasanın iptal edilmesi için Anayasa Mahkemesi’ne götürülmesi.Bunun için 60 senatörün imzası yeterli oluyor.Son yapılan oylamada ise 86 senatör yasaya karşı oy kullandı. Yani yasanın Anayasa Mahkemesi’ne götürülebilmesi için yeterli çoğunluk bulunuyor.İmzalar toplanmaya başladı bile bu yazıyı yazmadan önceki son rakam 35 imzaya ulaşıldığı yönündeydi.yasanın Fransa anayasasına aykırı olduğunu ve düşünce özgürlüğünü kısıtladığını düşünen bu 86 akil senatörün eğer başarırlarsa en büyük avantajı ise Anayasa Komisyonu’nun tasarıyı “Anayasa’ya aykırı” bulmuş olması olacak.Hayırlısı
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Yurtdışı İşçi Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nün resmî verilere göre 31 Aralık 2006 tarihi itibarıyla çifte uyruklu vatandaş sayısı dahil olmak üzere 423.471, Fransa’nın 2006 sayımlarına göre ülkede 400.000 civarında Türk vatandaşı yaşıyor.Bugünlerde bu nüfusun 500.000 civarında olduğu söyleniyor. Diasporada Ermeni nüfusunun en yoğun olduğu ülkeler Rusya, ABD ve Fransa’ dır.Fransa’da yaşayan halihazırdaki ermeni nüfusunun da üç aşağı beş yukarı aynı olduğu konuşuluyor. Değişik rakamlar konuşulsa da Fransa’da yaşayan Ermeni nüfusunun yaklaşık 170 bini oy kullanabilecek yaşta.Türklerde ise bu sayısı 180 bini buluyor.Bu gözle bakıldığında aslında olayın sadece oy avcılığı olduğunun düşünmek biraz saflık oluyor.Ama ben nedeniyle pek ilgilenmiyorum.

Yasanın fikir anası Valerie BOYER yasanın geçmesinin hemen öncesinde “Yasa teklifi Senato’dan geçerse kendinizi suçlu hisseder misiniz?”sorusuna, “Kendimi suçlu hissetmem tam tersi, bu benim için çok önemli bir gurur anı” yanıtını verdi.Nitekim oylamanın ardından da gözyaşlarına boğuldu.Ardından evrensel insan hakları değerlerini savunan Fransa’nın “soykırımı” inkar edenleri cezalandırmasının normal olduğunu savunan açıklamasını yaptı,Yani bu şu demekti.Biz 2001 yılında soykırımı tanımış bir ülkeyiz tanıdıysak inkar edenleri de cezalandırmak en doğal hakkımız.Yasanın düşünce özgürlüğünü kısıtlayan zorba yönünün den bir an sıyrılıp da bu perspektiften bakabilirseniz yasaya neredeyse hak bile verebilecek duruma gelebilirsiniz.İşte beni asıl ilgilendiren nokta bu.2001 yılında soykırımı tanıyan Fransa’ya ne dedik kendimizi anlatmak için ne yaptık işin bu duruma gelmemesi için ne yaptık. Uruguay (1965)Kıbrıs Rum Yönetimi (1982)Avrupa Parlamentosu (1987)Arjantin (1993)Rusya Federasyonu (1995)Kanada (1996)Yunanistan (1996)Lübnan (1997)Belçika (1998)Fransa (2001)İsveç (2000)İtalya (2000)İsviçre (2003)Slovakya (2004)Hollanda (2004)Polonya (2005)Almanya (2005) Venezuela (2005) Litvanya (2005)Şili (2007)’de 1915-1917 dönemindeki olayları soykırım olarak tanıdı.Biz ne yaptık.Karşı atak olarak Başbakanımız sayın Recep Tayyip ERDOĞAN’IN kabul görmemiş “gelin tarihçilerden oluşan eşit sayılı komisyon kuralım ve her iki ülke bu komisyona arşivlerini açsın,araştıralım” önerisini hatırlıyorum o kadar.

Daha da acısı var. Türkiye’nin AB’ye tam üyelik başvurusunda bulunmasından üç ay sonra 18 Haziran 1987′de Avrupa Parlamentosu, “Ermeni Sorununun Siyasi Çözümü” başlıklı bir tavsiye kararı aldı. Kararda 1915-1917 dönemindeki olaylar 1948 BM Sözleşmesi’ne göre “soykırım” olarak adlandırıldı ve Türkiye’nin 1915 olaylarını bu çerçevede tanımamasının AB’ye tam üyelik yolunda engel olduğu görüşüne yer verildi. Avrupa Parlamentosu da 15 Kasım 2000′de, “AB’ye tam üyelik yolunda Türkiye tarafından atılan adımlar” konulu raporun ilişiğindeki karar tasarısını Strasbourg’da Genel Kurulda oylayarak kabul etti. Ermeni çevrelerinin iddialarını karara sokmayı hedefleyen bir değişiklik önergesi az farkla kabul gördü. Türkiye, Ermeni iddialarının raporda yer almasını protesto etti. Avrupa Parlamentosu’nun 28 Şubat 2002′de kabul ettiği kararda ise 1987 yılındaki karara atıf yapılarak, “Türkiye’ye uzlaşma temeli oluşturması” çağrısında bulunuldu. Avrupa Parlamentosu’nun 28 Eylül 2005 tarihli bir başka kararında da “Türkiye’ye Ermeni iddialarını tanıma çağrısı” yapıldı ve “bu tanımanın Avrupa Birliği’ne girişin ön şartı olduğu” ifadesine yer verildi.

Fransa’nın bu kanunu oylamasına kadar bir sorun yoktu.Çünkü sorgulama gereği duymuyorduk.

Çünkü böyle bir sorunumuzun odlunun farkında değildik.Şimdi asıl soru şu “karşımızda soykırımı tanıyan bunca ülke ve AB varken tarihimizde böyle bir şeyin olmadığını kendi gençlerimize nasıl anlatacağız.Yarın birileri de çıkıp PKK olaylarını Kürt soykırımı diye dayatırsa kendimizi nasıl savunacağız?

Yorum Yap